Emoties voelen (of toch maar liever niet)

Voelen of toelaten van (negatieve) emoties. Dit is iets waar veel mensen voor weglopen. Niet voor alle emoties uiteraard. Want we willen ons natuurlijk wel gelukkig voelen. Of blij. Maar emoties zoals boosheid, verdriet, angst, pijn, daar willen we van weg. Het gevolg van het niet willen voelen van “negatieve” emoties is echter dat je daardoor ook de “positieve” emoties niet meer kunt voelen. We kunnen “voelen” niet zomaar aan- of uitschakelen. Het is of het een of het ander.


Emoties toelaten is voor veel mensen eng en het wordt ons vaak ook niet geleerd. Hoe vaak kreeg jij te horen “stel je niet aan” of “doe niet zo hysterisch” (vooral vrouwen krijgen dat nog wel eens te horen) of “wat ben je weer gevoelig” of “je huilt ook om niks”. Hierdoor ben je misschien gaan geloven dat het tonen van emoties zwak is. Dat je je ervoor dient te schamen. Als dat het geval is, dan heb je je emoties waarschijnlijk weggestopt in een prachtige grote emmer met een stevige deksel! Je bent een binnenvetter geworden.


Toch is het belangrijk om je emoties toe te laten. Ze te voelen. Een emotie heeft je namelijk wat te vertellen. Bijvoorbeeld of iemand over je grens heen gaat. Of dat iets wel of niet goed voelt voor jou. Als je niet in staat bent je eigen emoties te herkennen en te erkennen, dan geef je de leiding over je eigen leven uit handen. Je doet dingen die je niet prettig vindt en dat ondermijnt je zelfvertrouwen en je geluk.


Emoties voelen hoort bij je mens-zijn. Als je niks mag voelen van jezelf, dan mag je eigenlijk geen volledig mens zijn. Want je vertelt je zelf dat dat wat je van binnen voelt er niet toe doet. Door niet te voelen, hou je jezelf gevangen want je bent continue in gevecht met jezelf. Want je wilt emoties niet voelen dus probeer je dat op allerlei manieren te voorkomen.


Sommige mensen gaan heel hard werken om maar niks te hoeven voelen. Of heel veel sporten. Anderen eten of drinken te veel, gaan overmatig shoppen, hangen alleen maar apathisch voor de tv. Het zijn allemaal overlevingsmechanismen om maar niet te hoeven dealen met emoties.


Mensen denken vaak dat emoties te heftig of te zwaar zijn. Dat was vroeger misschien zo, toen het overlevingsmechanisme is ontstaan. Als kind kon je er waarschijnlijk niet mee omgaan. Maar nu, nu je een volwassen mens bent, hou je jezelf gevangen door emoties weg te duwen. Dat is heel vermoeiend en niet vol te houden. Als je emoties opkropt ga je er last van krijgen. Niet gevoelde emoties worden namelijk opgeslagen in je lichaam. Ze blokkeren je energie. Je raakt afgestompt. Je kunt niet meer goed voelen wat wel of niet bij je past. Je laat over je heen lopen omdat je niet meer kunt voelen waar je grens ligt. Je kunt ook heel moe worden, je neerslachtig gaan voelen of je kunt helemaal geen vreugde meer ervaren.


Pijnlijke ervaringen en de emoties die daarbij horen, zullen er altijd zijn. Het leven gaat niet altijd over rozen. Als je leert om te dealen met de minder fijne dingen van het leven, ga je meer ruimte ervaren. Ruimte voor jezelf en voor jouw behoeften. Minder in gevecht zijn met je emoties maar ze de vrije ruimte geven helpt je om te groeien als mens. En wat is er eigenlijk verkeerd aan om een emotie te voelen? Het is een teken dat je geraakt wordt door iets.


Hoe pak je dit nou aan?

Je zult eerst moeten erkennen voor jezelf dat je je emoties wegduwt. Daarna is het herkennen van je eigen patronen belangrijk. Als je weet hoe je ergens mee omgaat, dan kun je het veranderen. Ga eens bij jezelf na hoe je omgaat met emoties. Kun je ze toelaten of duw je ze weg? En hoe doe je dat dan? En in welke omstandigheden laat je ze toe of duw je ze weg? Schrijf het eens een paar dagen op. Hou het bij en kijk of je een patroon herkent.


Als je een patroon hebt ontdekt, dan kun je gaan oefenen met het daadwerkelijk voelen van een emotie. En ja, dat kan eng zijn! Maar weet dat een emotie maar een paar minuten(!) duurt. De hevigheid van de emotie ebt daarna weg. Een emotie is eigenlijk energie. Een energie die je kunt voelen in je lichaam. Als je deze energie toelaat dan komt het en gaat het ook weer. Hoe meer weerstand en verzet tegen een emotie of hoe meer drama je er aan koppelt, hoe heftiger en langer de emotie duurt.


Hoe doe je dat nou, emoties toelaten:

  1. Focus op je ademhaling. Als de emoties door je lijf razen, kies er dan voor om er niet voor weg te lopen maar even te gaan zitten en je bewust te worden van je adem. Hoe stroomt je adem je lichaam binnen. Misschien voel je het in je neus of in je keel. En hoe stroomt je adem weer uit je lichaam? Voel dat ook. Hiermee breng je je aandacht naar je lichaam en naar het hier en nu.

  2. Breng je aandacht vervolgens naar de plek in je lijf waar je de emotie voelt. Voel je het in je buik of in je maagstreek? Zit de emotie in je hartgebied of in je keel? Voel het maar. Leg een hand op de plek waar je je emotie voelt en adem daar naar toe. Een paar keer diep in ademen door je neus en uit door je mond. Het kan zijn dat de emotie even sterker wordt omdat je het (eindelijk) de ruimte geeft. Misschien moet je heel hard huilen of word je heel boos. Dat is helemaal ok. De sensatie in je lijf stroomt als energie. Het komt en het gaat.

  3. Als je de emotie in je lichaam hebt gevoeld, kijk dan eens of je de emotie kunt benoemen. Maak het niet te ingewikkeld. Je kunt eens beginnen met de 4 basis emoties: angst, verdriet, woede (negatief) of vreugde (positief). Als je meer woorden nodig hebt om emoties te benoemen, dan zijn er hele lijsten te vinden op internet.

  4. Als je heftigheid van de (negatieve) emotie wat is gedaald, vraag je zelf dan eens af wat het is dat je zo raakt. Waar komt de pijn, de woede of de angst vandaan? Ligt er een belemmerende overtuiging aan ten grondslag of misschien oude pijn? Negatieve emoties hebben altijd een boodschap want anders zou je de emotie niet voelen.

  5. Als je dit allemaal hebt gedaan, er mee hebt geëxperimenteerd en geoefend, dan mag je jezelf geven wat je nodig hebt. Want een gevoelde emotie geeft een onvervulde behoefte aan. Bijvoorbeeld: als je heel boos bent, dan heb je behoefte om je grenzen te bewaken. Als je je angstig voelt dan heb je de behoefte om je te bewegen naar een situatie waar je je veilig voelt. Verdriet is een teken dat je een verlies te verwerken hebt. Gun het jezelf om je eigen behoeftes te vervullen. Als je verdrietig bent, neem een schuimbad of een douche met heerlijk geurende badschuim. Ben je heel boos op iemand, schrijf dan een brief. Je hoeft deze niet op te sturen, maar schrijf het op. Dat lucht op! Voel je je angstig omdat je je niet veilig hebt gevoeld, zeg of mail het aan degene die over je grenzen heen gegaan is. Leer “nee” te zeggen tegen iemand. Hierdoor ga je je veiliger voelen en wordt deze behoefte vervuld.

Als je op deze manier omgaat met je emoties (toelaten en onderzoeken) dan zal je merken dat je anders gaat reageren op situaties in je leven. Je wordt kalmer want je reageert niet meer zo heftig op een trigger. Dit zal een positieve invloed hebben op de keuzes die je maakt. Je blijft dichter bij jezelf en je zult je eigen behoeftes beter kunnen bewaken. Emoties toelaten is niet altijd gemakkelijk. Het vergt oefening maar het is een daad van zelfliefde om hiermee aan de slag te gaan. Het gaat met vallen en opstaan. Maar, zoals met alles in het leven, geldt ook hier “oefening baart kunst”.



15 weergaven0 opmerkingen

Recente blogposts

Alles weergeven